Το βιογραφικό μου

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΟΛΗΣ

Μυριβήλη και Αυστραλίας, Τ.Κ. 26442, Πάτρα  Τηλ. 2610000019 e-mail: panagiotischolis@gmail.com

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ  ΕΜΠΕΙΡΙΑ
2010 -	Εκπαιδευτικό ίδρυμα Ι.Ε.Κ Βέργη, Πάτρα. Εκπαιδευτής («Προσχολική αγωγή δραστηριοτήτων δημιουργίας και έκφρασης» και «Βοηθός φυσικοθεραπευτή – Υπάλληλος εργαστηρίου φυσικοθεραπείας»)
2009 -	Ιδιωτικό γραφείο – Κέντρο ψυχοθεραπείας – συμβουλευτικής, Πάτρα. Ψυχολόγος – Οικογενειακός θεραπευτής (Ατομική – ομαδική θεραπεία, συμβουλευτική γονέων, ζεύγους, εφήβων. Συμβουλευτική επαγγελματικής σταδιοδρομίας)
2008 -	Ακαδημίες – ανδρική ομάδα Πανιώνιου/Αχιλλέα Αγυιάς, Πάτρα. Συμβουλευτικός – Αθλητικός Ψυχολόγος (Ατομική – ομαδική θεραπεία, αύξηση αυτοπεποίθησης, ενίσχυση συνοχής, τεχνικές χαλάρωσης)
2007 - 2008	Bangor University, Wales. Συμβουλευτικός – Αθλητικός Ψυχολόγος (Ατομική – ομαδική θεραπεία, αύξηση αυτοπεποίθησης, ενίσχυση συνοχής, τεχνικές χαλάρωσης)
2004 - 2005	Κέντρο πρόληψης δήμου Γλυφάδας σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ, Αθήνα. Ψυχολόγος (Πρακτική άσκηση, 60 ώρες)
2004	Θεραπευτήριο χρόνιων παθήσεων ανατολικής Αθήνας, Αθήνα. Ψυχολόγος (Πρακτική άσκηση, 120 ώρες)
ΣΠΟΥΔΕΣ
2009 -	ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών «Διοίκηση Μονάδων Υγείας»
2008 - 2010	ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Δεξιότητες και παρεμβάσεις συστημικής συμβουλευτικής (Systemic interveners)
2007 - 2008	ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ BANGOR, ΟΥΑΛΙΑΣ Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών «Εφαρμοσμένη Αθλητική ψυχολογία και ψυχολογία της άσκησης»
2001 - 2006	ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολή: Φιλοσοφική. Τμήμα: Φιλοσοφίας – Παιδαγωγικής – Ψυχολογίας (Πρόγραμμα ψυχολογίας)
ΣΥΝΕΔΡΙΑ
2010	1ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «Η Ψυχιατρική στη κοινότητα, προβλήματα και προοπτικές». Πάτρα
2009	ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ «Ψυχοθεραπεία: Ένα βήμα μετά.  Από τεχνητές διχοτομήσεις σε γόνιμες συγκλίσεις». Αθήνα
2009	4ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ «Διαταραχές Προσωπικότητας». Πάτρα.
2008	10ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ «Άσκηση και αθλητισμός στα παιδιά και τους εφήβους: ψυχολογική προσέγγιση». Αθήνα
2008	10ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ «Καταλαβαίνω, με καταλαβαίνουν: Η σημασία της επικοινωνίας στη σωματική αγωγή». Αθήνα
2008	ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ «Συστημική ματιά στην επικαιρότητα» Άνθρωπος, οικογένεια, κοινότητα στη νέα εργασιακή πραγματικότητα: προκλήσεις και ευκαιρίες. Αθήνα
ΞΕΝΕΣ  ΓΛΩΣΣΕΣ Ø  Αγγλική: Επάρκεια (μεταπτυχιακό στη Μεγάλη Βρετανία).
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ  ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ Άριστη γνώση χειρισμού H/Y (ECDL progress certificate). Ενδεικτικά: Windows XP - 7, Office, Internet.
ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ Διαθέσιμες εφόσον ζητηθούν.
ΑΛΛΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ Δίπλωμα Οδήγησης. Κάτοχος άδειας ασκήσεως επαγγέλματος Ψυχολόγου από Νομαρχιακή Αυτ/ση Αχαίας. Μέλος του Πανελλήνιου Ψυχολογικού Συλλόγου (Αρ. μέλους: 993)

ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ

Βιωματικές Συναντήσεις

ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Θέμα βιωματικού: ………………………………………………………

Ονοματεπώνυμο:………………………………………………………………………

Ιδιότητα:………………………………………………………………………………..

Διεύθυνση:……………………………………………………………………………………………..

Τηλ:………………………………………………………………………

Email:....…………………………………………………………………

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

Παναγιώτης Χολής, τηλ. 6972683941,

Email: panagiotischolis@gmail.com

Κόστος συμμετοχής: 15 ευρώ

Διοργάνωση βιωματικού με θέμα "ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ"

Καλημέρα σας,

Με την είσοδο του Φθινοπώρου και την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς επιστρέφουν και τα βιωματικά στα θρανία τους. Τη Δευτέρα 27/9/2010 στις 5.30 σας περιμένω στο βιωματικό με θέμα "Τα ονειρά τους για μένα"

Στο βιωματικό θα τρέξουμε μαζί «προς τα πίσω» στις οικογενειακές μας ιστορίες (τα όνειρα που είχαν οι σημαντικοί άλλοι για εσάς) για να «πάμε μπροστά» (ποιά από αυτά γίναν πραγματικότητα). Για δηλώσεις συμμετοχής πατήστε στο παρακάτω link: http://peripsychology.blogspot.com/ (Μέγιστος αριθμός 6 άτομα - Τελική ημερομηνία 26/09/2010. Κόστος Συμμετοχής 15 ευρώ - Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας). Για επιπλέον πληροφορίες καλέστε στο τηλ. 2610000019 και κιν. 6972683941.

ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με μία μεγάλη χάρτινη κούτα. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλες πέτρες ρώτησε:

«Eίναι γεμάτο το βάζο;» Και οι μαθητές απάντησαν

«Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαv και γέμισαv τα κενά ανάμεσα στις πέτρες.

Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

«Eίναι γεμάτο το βάζο;»

Και οι μαθητές απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρώv και τωv βότσαλωv. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

«Eίναι γεμάτο το βάζο;»

Οι μαθητές δίστασαv για λίγο, αλλά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από τη χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο ρώτησε:

«Eίναι γεμάτο το βάζο;»

Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν καi είπαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.

1. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη Ζωή σας: οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Eίναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουv, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.

2. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχoνται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. "Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.

3. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν τα βάλεις πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά.

Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε το/τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας,

Χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας.

Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.

Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε: «Καλά, ή μπύρα τι αντιπροσωπεύει;»

Ο καθηγητής γελώντας του απαντά: «Χαίρομαι πού ρωτάς. Θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι,

Γιατί πρέ¬πει να ξέρεις ότι:

ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΥΡΕΣ...». Καλό καλοκαίρι, με υγεία σ’ όλους τους συναδέλφους.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΜΑΘΗΣΗ

Η Βιωματική μάθηση δίνει έμφαση στο σημαντικό ρόλο που παίζει η εμπειρία στη διαδικασία της μάθησης. Αντί της απομνημόνευσης των πληροφοριών προτείνει την αναζήτηση νοήματος. Επιδιώκει τη διανοητική και συναισθηματική κινητοποίηση του ανθρώπου, στοχεύοντας στην απαρτίωση της νοηματικής και συγκινησιακής διεργασίας.
Ο όρος βιωματική μάθηση ενσωματώνει διάφορες έννοιες και χρησιμοποιείται με διαφορετική σημασία από διάφορους ερευνητές. Για πολλούς βιωματική μάθηση είναι η γνώση και οι δεξιότητες που έχουν αποκτηθεί μέσω της εμπειρίας της ζωής και της εργασίας και που πολλές φορές δεν έχουν πιστοποιηθεί επίσημα.
Στο χώρο της Ψυχολογίας, η βιωματική μάθηση αναφέρεται στη διαδικασία της κατανόησης του Εαυτού μας (Καμαρινού, 2000) αλλά και της ανάπτυξης του συνόλου της προσωπικότητας. Επιπρόσθετα εννοούμε τη διαδικασία οικειοποίησης της γνώσης μέσω της εμπειρίας και της αναζήτησης προσωπικού νοήματος σε αυτήν. Σε κάθε περίπτωση, αντιλαμβανόμαστε τη βιωματική μάθηση ως «ένα ταξίδι ανακάλυψης του νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης και της φύσης του κοινού καλού».
Οι κυριότερες αρχές της βιωματικής μάθησης θα μπορούσαν να συνοψιστούν ως εξής:

• Η βιωματική άσκηση αξιοποιεί τα βιώματα των ατόμων ή προκαλεί νέα βιώματα

• Ενθαρρύνει το άτομο να συμμετέχει ενεργητικά στη διαδικασία της μάθησης και να οικειοποιείται το θέμα που προσεγγίζει μέσω επένδυσης προσωπικού ενδιαφέροντος σ’ αυτό

• Τον προτρέπει να ερευνά, ν΄ ανακαλύπτει, να ενεργοποιεί τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του

• Προτείνει την αναζήτηση ή τη δημιουργία νοήματος αντί της απομνημόνευσης πληροφοριών

• Στοχεύει στην απαρτίωση της νοητικής και συγκινησιακής διαδικασίας, κινητοποιώντας το άτομο διανοητικά και συναισθηματικά, αφού είναι παραδεκτό ότι η μάθηση βασίζεται στη σχέση και την αλληλεπίδραση γνώσης και συναισθηματικών διεργασιών

• Προωθεί την αυτογνωσία του ατόμου

«Τα συναισθήματα είναι το βαρόμετρο της αξιοπιστίας και της αυθεντικότητας. Παρέχουν πλούτο και το χρώμα στη ζωή. Εξετάζοντας το ευρύ φάσμα των συναισθημάτων πνευματικά, ανακαλύπτουμε ότι όλα τα συναισθήματα αξίζουν να υπάρχουν. Είναι όμως προφανές ότι ορισμένα από τα συναισθήματα είναι πιο επιθυμητά και πιο ευχάριστα από άλλα».

ΠΟΥ ΝΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ...........

ΠΡΙΝ ΤΟ 1985

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ

Το βίωμα αποτελεί τροχοπέδη του ψυχικού μας κόσμου. Οι βιωματικές μας συναντήσεις θα αποτελούν ένα ταξίδι στο οποίο ο θεραπευόμενος θα προσπαθήσει να αναγνωρίσει, να ακουμπήσει, να αισθανθεί και να εμφανίσει τα βιώματα που έχει ζήσει και κρύβει μέσα του. Στο ταξίδι του/της αυτό δε θα είναι μόνος/η αλλά θα συνταξιδεύει με μια ομάδα 5-7 ατόμων(εκτός του ψυχολόγου)
«Ο βιωματικός τρόπος» συνίσταται στην προσπάθεια εγκατάστασης μιας ομαδικής διεργασίας όπου η αυτονομία του προσώπου μέλους μέσα από την αλληλεξάρτησή του με τα μέλη των μικρών και μεγάλων ομάδων θα συστήσουν το Εργαστήριο ως ένα –ζωντανό σύστημα- πεδίο ψηλάφησης και άσκησης των κοινωνικών δεξιοτήτων.
Πολλοί πελάτες χρησιμοποιούν καταναγκαστικές συμπεριφορές για να αποφευχθεί η εμπειρία του εαυτού. Η Βιωματική θεραπεία προσφέρει ευκαιρίες να έχουν άμεση εμπειρία του εαυτού σε ένα ασφαλές και δομημένο περιβάλλον

"Τα συναισθήματα είναι το βαρόμετρο της αξιοπιστίας και της αυθεντικότητας. Παρέχουν πλούτο και το χρώμα στη ζωή. Εξετάζοντας το ευρύ φάσμα των συναισθημάτων πνευματικά, ανακαλύπτουμε ότι όλα τα συναισθήματα αξίζουν να υπάρχουν. Είναι όμως προφανές ότι ορισμένα από τα συναισθήματα είναι πιο επιθυμητά και πιο ευχάριστα από άλλα.

ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ

Βιωματικές Συναντήσεις

ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Θέμα βιωματικού: ………………………………………………………

Ονοματεπώνυμο:………………………………………………………………………

Ιδιότητα:………………………………………………………………………………..

Διεύθυνση:……………………………………………………………………………………………..

Τηλ:………………………………………………………………………

Email:....…………………………………………………………………

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

Παναγιώτης Χολής, τηλ. 6972683941,

Email: panagiotischolis@gmail.com

Κόστος συμμετοχής: 15 ευρώ

Εκθεση απο μαθητή του δημοτικού με θέμα: «Τί να ζητήσω απο τον Θεό».

«Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω... το δικό μου χωρο. Να εχω την οικογένειά μου γύρω απο μένα. Να με παίρνουν στα σοβαρά οταν μιλάω. Θέλω να είμαι το κέντρο της ...
προσοχης και να με ακούνε οι άλλοι χωρις διακοπες η ερωτήσεις. Θέλω να εχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση οταν δεν λειτουργεί...
Οταν είμαι τηλεόραση, θαχω την παρέα του πατέρα μου οταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοει. Θέλω τ' αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ωρες μαζί μου. Θέλω να νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε - πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα. Α Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ωστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους. Θεέ μου, δε ζητάω πολλά.
Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!»

.H δασκάλα που το διάβασε (καθως βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.
Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «τη συμβαίνει;»
Αυτή απάντησε: «Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ενας μαθητής μου».

Ο σύζυγος είπε: «Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονεις είναι αυτοί!»

Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε: «Αυτή η έκθεση είναι του γιού μας!..»